Biały i Czarny / 2004-2005

Dwa spektakle komplementarne ‘‘Blanc i Noir’’ dotyczące przynależności do masy, którą nazywamy społeczeństwem, mówiące o prezencji zewnętrznej i wewnętrznej. Pierwszy z nich „Blanc” wyznacza granice mojej przestrzeni prywatnej i sposób przyporządkowania się do warstwy społecznej i socjalnej. „Blanc” czyli „Biały” pokazuje chęć wypełnienia pustki emocjami z obszaru wybiegający poza mój własny. To spektakl o tym co „zewnętrzne”. Przestrzeń prywatna zostaje odmierzona za pomocą miarki technicznej a uczuciowa skonstruowana wykorzystując instrukcje interaktywnego wideo. Jest to performance mówiący o potrzebie przemiany i adaptacji w obcym środowisku, jak również o wolnym wyborze co do sposobu życia i kreacji personalnej.