Dorota Kleszcz

Performance “Days of week” stworzony dla oczyszczenia umysłu jak również dla uwolnienia skumulowanej negatywnej energii. Zrodzony w chwili bezsilności na otaczającą trudną rzeczywistość i w rezultacie wyrażajacy bezsens egzystencji. Celem jego jest przerwanie codziennego rytuału i podążanie w stronę bardziej ekscytującego życia, które artystka kreuje w swojej wyobraźni. Performance - Days of week - zaprezentowany : Galerie Nikki Diana Marquardt 9 Place des Vosges Paris - 2003 International Festival A PART Galerie BWA Katowice Pologne - 2003 Evénement Zimno Galerie Modelarnia Stocznia Gdańska Pologne - 2003 International Festival of modern Art - Budapest Hongrie - 2002

Dzien po, jest intermedialnym performance’m gdzie artystka definiuje przestrzeń odzwierciedlającą swoje własne funkcjonowanie, odnosi się do własnych doświadczeń dotyczących adaptacji w aktualnym społeczeństwie. Dorota Kleszcz przeprowadza swoistą introspekcję będąc w relacji z zagadnieniem posłuszeństwa, bada również kwestię odmowy i wagi słowa "nie" w naszym codziennym życiu. Coraz silniejszy medialny nacisk na odniesienie życiowego sukcesu może doprowadzić indywiduum do porażki lub sytuacji bez wyjścia, artystka chce zbadać i skatalizować ten napór. Powyższe pojęcia analizuje poprzez ruch, obraz i dźwięk.

Projekt ‘’Laboratorium’’ jest kontynuacją wcześniejszego projektu "Amorphe", dotyczącego procesu kształtowania się formy i jej transformacji. W przestrzeni fikcyjnego laboratorium odgrywa się scena stworzenia formy. Pośrodku instalacji znajdujemy obiekt Amorphe, który jest wynikiem experymentu prowadzonego przez artystę. Forma ta, w obecności widza, ujawnia pewne oznaki życia, oddychając i poruszając się powolno, wzbudza ogólny niepokój. To kliniczne otoczenie zainspirowane jest współczesnymi tendencjami estetycznymi wynikającymi z ciągłego podkreślania ważności nowoczesnych technologii w aktualnym społeczeństwie. Instalacji towarzyszy animacja wideo, jej nerwowe sekwencje dążą do zawiązania się zarodków form.

Amorphe 1.2 jest multidyscyplinarnym i ewolucyjnym projektem. Pierwsze próby i wystąpienia sięgają 2006 roku. Od tego czasu projekt uległ wielu transformacjom i odmienia się poprzez liczne realizacje: rzeźbę, malarstwo, wideo, instalacje i performance. Z okazji wystawy indywidualnej, mającej miejsce na jesieni 2012roku, w paryskiej galerii eksperymentalnej Plateforme, Dorota Kleszcz zaprasza artystę - muzyka Antona Mobina wraz ze swoim minimalistycznym projektem dźwiękowym, do uczestnictwa w jej performance. Jego dźwiękowe poszukiwania wkraczają w teren instalacji - przestrzenii życiowej ‘‘Amorphe’’ i generują nową energię, potęgując expresję artystki w swoich ewolucyjnych etapach. Akcja rozgrywa się w przestrzeni instalacji i trwa kilka godzin, gdzie Dorota Kleszcz zaznaczy swoją cielesną granicę wytrzymałości. We wnętrzu animowanego kadru Dorota Kleszcz umieszcza anamorficzne kształty, których zadaniem jest odzwierciedlić w przestrzenii materię, którą artystka nazwała ‘‘poszukującą’’...

Dwa spektakle komplementarne ‘‘Blanc i Noir’’ dotyczące przynależności do masy, którą nazywamy społeczeństwem, mówiące o prezencji zewnętrznej i wewnętrznej. Pierwszy z nich „Blanc” wyznacza granice mojej przestrzeni prywatnej i sposób przyporządkowania się do warstwy społecznej i socjalnej. „Blanc” czyli „Biały” pokazuje chęć wypełnienia pustki emocjami z obszaru wybiegający poza mój własny. To spektakl o tym co „zewnętrzne”. Przestrzeń prywatna zostaje odmierzona za pomocą miarki technicznej a uczuciowa skonstruowana wykorzystując instrukcje interaktywnego wideo. Jest to performance mówiący o potrzebie przemiany i adaptacji w obcym środowisku, jak również o wolnym wyborze co do sposobu życia i kreacji personalnej.

Biały - to symbol odnawialności sztuki i avatar Doroty Kleszcz. Pojawienie się białej postaci w przestrzeni wystawienniczej i publicznej w kontekście sztuki ma na celu wypełnienie luki pomiędzy rzeczywistością a dziełem sztuki. Artystka prowokuje interakcje z widzami oraz z uczestnikami spotkań artystycznych. Performance prezentowany na międzynarodowych targach sztuki : Pulse Art Fair; 125 West 18 Street New York Cutlog contemporary Art Fair; 107 Suffolk Street New York Lille Art Fair France 2013

Cykl Metamorfoza można odczytać jako jeden z najbardziej intymnych i organicznych rozdziałów projektu „Amorphe” , ponieważ wyrasta on bezpośrednio z doświadczenia cielesnego i psychicznego przesilenia. W całym przedsięwzięciu artystka bada to, co nieuchwytne, płynne, nieustannie zmieniające formę — a więc to, co „amorficzne”. Metamorfoza staje się tu nie tylko tematem, lecz także metodą twórczą: procesem, który zachodzi równolegle w ciele, emocjach i obrazie. Narodziny dziecka — moment graniczny, który przestawia wewnętrzne mechanizmy percepcji — uruchomiły w niej gwałtowną, ale zarazem subtelną przemianę. Opis porównujący ją do reakcji chemicznej jest niezwykle trafny: coś w psychice zaczyna się łączyć, rozpadać, mieszać, tworzyć nowe konfiguracje. To doświadczenie nie jest w pełni racjonalne ani kontrolowane; przypomina raczej spontaniczny proces, który artystka obserwuje z ciekawością i pewnym zdumieniem. Wideo i obrazy powstałe w tym czasie funkcjonują jak ślady — nie ilustrac...